حسن اکبری در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «
جهانبین نیوز»، اظهار کرد: برای اینکه راحت اشیاء را ببینیم، باید چشممان نوری که بهصورت موازی به آن وارد میشود را توسط قرنیه و عدسی بشکند و روی شبکیه متمرکز کند و این حالت را کانونی شدن میگویند.
وی تصریح کرد: در حالت عادی و سنین پایینتر از ۴۰ سال، این امر بهراحتی صورت میگیرد و نور ورودی توسط قرنیه و عدسی کاملاً شکسته میشود، در این امر، عضلاتی وجود دارند که با شل و سفت شدنشان باعث میشوند عدسی قطر قدامی-خلفی خود را کم و زیاد کند؛ که اصطلاحاً به این حالت «تطابق» گفته میشود و منجر به افتادن نور روی شبکیه شده و کمک میکند بتوانیم اشیای نزدیک را راحتتر ببینیم.
این چشم پزشک افزود: در سنین حدود ۴۰ سالگی، این تطابق یک مقدار کم میشود و عدسی نمیتواند بهراحتی قطر قدامی-خلفی خود را افزایش یا کاهش دهد، در نتیجه افراد دچار پیرچشمی میشوند و اشیای نزدیک را بهراحتی نمیتوانند ببینند.
اکبری اضافه کرد: این حالت معمولاً در سن ۴۰ سال اتفاق میافتد، البته کسی که شماره چشماش مثبت باشد ممکن است یکیدو سال زودتر، و کسی که شماره چشماش منفی باشد ممکن است دیرتر دچار این حالت شود، ولی در هر حال حدود ۴۰ سالگی معمولاً نیاز به عینک نزدیکبینی یا همان عینک مطالعه پیدا میکنیم.
وی بیان داشت: بروز این مشکل معمولاً در همه افراد اجتنابناپذیر است و پیشگیری خاصی برای آن وجود ندارد، چون نمیتوانیم جلوی افزایش سن را بگیریم، بنابراین فقط باید با استفاده از عینک بر این مشکل غلبه کنیم، اما در کشورهای صنعتی پیشرفته با لیزر میشود این مورد حل میشود،ولی در کشور ما فعلاً چنین امکانی وجود ندارد و بهترین و تنها راه حل این مشکل استفاده از عینک است.
این چشمپزشک اذعان داشت: البته این مشکل نیست، یک حالت فیزیولوژیک است که اتفاق میافتد و بهترین کار استفاده از عینک است. هیچگونه نگرانی هم معمولاً برای افراد وجود ندارد و تمام افراد این حالت را تجربه خواهند کرد.
اکبری یادآور شد: افرادی که شماره چشمشان منفی است (نزدیکبین)، این حالت کمی دیرتر اتفاق میافتد و افرادی که شماره چشمشان مثبت است (دوربین)، معمولاً زودتر دچار این حالت میشوند.
وی خاطرنشان کرد: سردرد ناشی از پیرچشمی معمولاً در پشت چشمها و قسمت جلوی سر نمود پیدا میکند، خستگی و حالت کلافگی شدید ایجاد میکند، سرگیجه هم ممکن است ایجاد شود، ولی سرگیجه به ندرت از پیرچشمی ناشی میشود؛ چون علل زیادی دارد و بیشتر به مشکلات گوش، سیستم تعادل و قسمتهای عصبی مربوط میشود.
این چشمپزشک گفت:
در سن حدود ۴۰ سال، افرادی که هیچگونه اختلال انکساری ندارند، معمولاً شماره عینک نزدیکشان حدود ۱ است. با افزایش سن، این شماره بالا میرود؛ مثلاً در ۵۰ سالگی به ۲ میرسد. هرچه سن بالاتر برود، شماره عینک افزایش پیدا میکند؛ چون عدسی دیگر نمیتواند بهراحتی تطابق کند و افزایش قطر قدامی-خلفی تقریباً غیرممکن میشود.
اکبری بیان داشت: افرادی که برای بار اول عینک تجویز میشود، ممکن است بدون عینک هم خیلی مشکل نداشته باشند چون چشم عادت کرده، اما وقتی مدتی عینک نزدیک استفاده کنند، تطابق برایشان کمی مشکل میشود و ممکن است احساس کنند شماره چشمشان بالا رفته و این به خاطر سن و حالت چشم است، نه بهخاطر استفاده از عینک.
انتهای خبر/1026ج