به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی«
جهانبین نیوز»استان چهارمحال و بختیاری با جمعیتی جوان و تحصیلکرده، سالهاست با چالشهای جدی در حوزه اشتغال دستوپنجه نرم میکند. نرخ بیکاری در این استان بالاتر از میانگین کشوری بوده و بسیاری از جوانان با وجود داشتن مدارک دانشگاهی، همچنان در جستوجوی شغل مناسب هستند.
در کنار بیکاری آشکار، پدیده اشتغال ناقص نیز به یکی از معضلات پنهان تبدیل شده است؛ جوانانی که در مشاغل پارهوقت، غیررسمی یا فصلی مشغول به کارند اما درآمد و امنیت شغلی کافی ندارند.
نبود صنایع بزرگ، ضعف زیرساختهای تولیدی، و تمرکز اشتغال بر بخش کشاورزی و دامداری باعث شده فرصتهای شغلی پایدار در استان محدود باشد. این مسئله به مهاجرت نیروی کار جوان به استانهای دیگر دامن زده است.
مشاغل فصلی مانند کار در مزارع، باغها یا پروژههای عمرانی، گرچه در فصلهای خاص رونق دارند، اما هیچ تضمینی برای تداوم یا بیمه و حمایت اجتماعی ندارند. این نوع اشتغال، امنیت روانی و اقتصادی جوانان را تهدید میکند.
بسیاری از فارغالتحصیلان دانشگاهی در استان، به دلیل نبود تناسب میان رشته تحصیلی و نیاز بازار کار، ناچار به اشتغال در مشاغل غیرمرتبط یا مهاجرت شدهاند. این شکاف میان آموزش و اشتغال، نیازمند بازنگری جدی در سیاستگذاریهاست.
مراکز فنیوحرفهای و جهاد دانشگاهی تلاشهایی برای مهارتآموزی و کارآفرینی داشتهاند، اما این اقدامات هنوز نتوانستهاند به شکل گستردهای مشکل اشتغال را حل کنند.
هدف این گزارش، ارائه تصویری واقعی از وضعیت اشتغال در چهارمحال و بختیاری و بازتاب دغدغههای جوانان، کارآفرینان و مسئولان است تا شاید گامی در جهت اصلاح سیاستها و برنامهریزیهای آینده برداشته شود.
امنیت شغلی در چهارمحال و بختیاری آرزو شده است
سارا احمدی، فارغالتحصیل بیکار رشته مهندسی کشاورزی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی«
جهانبین نیوز»، اظهار کرد: بیش از سه سال است که به دنبال شغل مرتبط با رشتهام میگردمT «هر جا رزومه فرستادم، یا گفتند تجربه میخواهند یا اصلاً استخدامی ندارند.»
احمدی معتقد است: نبود صنایع فرآوری محصولات کشاورزی در استان باعث شده فارغالتحصیلان این رشته عملاً بدون بازار کار باشند. «ما فقط تئوری خواندیم، ولی هیچ جایی برای کار عملی نیست.»
او چند ماهی در یک گلخانه به صورت فصلی کار کرده، اما به گفته خودش «نه بیمه داشته، نه قرارداد، فقط روزمزد بود و با پایان فصل، بیکار شده.»
احمدی از مسئولان میخواهد که «به جای شعار، واقعاً برای ایجاد اشتغال پایدار کاری کنند. جوانها ناامید شدهاند و مهاجرت آخرین راهشان شده.
او همچنین به ضعف در آموزشهای مهارتی اشاره میکند: اگر دورههای کاربردی و کارآموزی واقعی برگزار میشد، شاید میتوانستیم خودمان کسبوکار راه بیندازیم.
احمدی با بغض میگوید: من فقط دنبال یک شغل با درآمد و امنیت هستم، نه چیز عجیب. ولی انگار همین هم در استان ما آرزو شده.
برای گرفتن وام، باید هفتخوان رستم را رد کنی
علی رضایی، ۴۲ ساله، دامدار و کارآفرین اهل فارسان در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی«
جهانبین نیوز»، اظهار کرد: در سالهای اخیر تلاش کرده با راهاندازی یک واحد پرورش بز سانن، برای چند جوان روستایی اشتغال ایجاد کند. «ما ظرفیت داریم، ولی حمایت نمیشویم.»
او میگوید: «برای گرفتن وام، باید هفتخوان رستم را رد کنی. بانکها همکاری نمیکنند، وامها با بهره بالا و ضمانتهای سنگین هستند.»
رضایی معتقد است: اگر زیرساختها فراهم شود، میتوان در حوزه دامپروری و صنایع تبدیلی اشتغال زیادی ایجاد کرد. جوانها علاقه دارند، ولی سرمایه و آموزش ندارند.
او از اشتغال ناقص در روستاها گلایه دارد: بیشتر جوانها فقط در فصل برداشت یا دامداری مشغول میشوند، بقیه سال بیکارند یا به شهرها میروند.
رضایی پیشنهاد میدهد: دولت باید تسهیلات کمبهره بدهد، آموزشهای تخصصی برگزار کند و بازار فروش محصولات را تضمین کند.
او میگوید: اگر مسئولان واقعاً بخواهند، میتوانند با همین ظرفیتهای محلی، اشتغال پایدار ایجاد کنند. فقط باید اراده باشد.»
با توسعه صنایع وابسته، اشتغال را دائمی کنیم
مریم کریمی کارشناس اجتماعی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی«
جهانبین نیوز»، اظهار کرد: بیکاری جوانان یکی از چالشهای اصلی استان است و نیازمند همکاری بین بخشی است.
وی تصریح کرد: در سال گذشته، بیش از ۳۵۰۰ نفر در طرحهای مهارتآموزی شرکت کردند، اما جذب در بازار کار هنوز با چالش مواجه است.
کریمی به مشاغل فصلی اشاره میکند: در بخش کشاورزی و گردشگری، اشتغال فصلی رایج است، اما تلاش داریم با توسعه صنایع وابسته، این اشتغال را به شکل دائمی تبدیل کنیم.
وی از برنامههای حمایتی دولت خبر داد و اضافه کرد: طرحهایی مثل اشتغال روستایی، تسهیلات کارآفرینی و حمایت از مشاغل خانگی در حال اجراست، ولی نیاز به تسهیلگری بیشتر داریم.
کریمی در خصوص امنیت شغلی، کریمی گفت: بیمه کارگران فصلی یکی از دغدغههای ماست و در حال رایزنی با وزارتخانه برای پوشش بهتر این گروه هستیم.
وی تأکید کرد: حل مشکل اشتغال نیازمند همافزایی بین دولت، بخش خصوصی، دانشگاهها و خود جوانان است. ما آمادهایم، اگر همه پای کار بیایند.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی«
جهانبین نیوز»، گزارش حاضر نشان میدهد که بیکاری، اشتغال ناقص و ناامنی شغلی در چهارمحال و بختیاری، نهتنها یک بحران اقتصادی، بلکه یک مسئله اجتماعی و روانی برای جوانان استان است.
مصاحبهها گویای آناند که جوانان با وجود انگیزه و تحصیلات، به دلیل نبود زیرساخت، حمایت مالی و آموزشهای کاربردی، از دستیابی به شغل مناسب بازماندهاند.
کارآفرینان محلی ظرفیت بالایی برای ایجاد اشتغال دارند، اما با موانع اداری، مالی و نبود بازار مواجهاند. حمایت هدفمند میتواند این ظرفیتها را بالفعل کند.
مسئولان اجرایی، گرچه برنامههایی را در دست اجرا دارند، اما هنوز فاصله زیادی میان سیاستگذاری و واقعیتهای میدانی وجود دارد. این شکاف باید با اصلاحات ساختاری پر شود.
در نهایت، حل بحران اشتغال در استان نیازمند یک نگاه جامع، برنامهریزی بلندمدت، و مشارکت فعال همه ذینفعان است. جوانان چهارمحال و بختیاری شایسته آیندهای روشنتر هستند.