پایگاه خبری تحلیلی جهان بین 31 تير 1400 ساعت 9:52 https://www.jahanbinnews.ir/news/48109/خشکسالی-نگرانی-مردم-بی-اعتنایی-دولت -------------------------------------------------- عنوان : خشکسالی؛ نگرانی مردم و بی اعتنایی دولت -------------------------------------------------- کاهش بارش ها در کشور یک هشدار جدی است که مردم را با بحران روبه روکرده است و متاسفانه این بحران به چهارمحال و بختیاری پرآب ترین استان کشور نیز رسیده است. متن : به گزارش جهانبین نیوز ؛ بر اساس تعریف مرکز ملی پایش و هشدار خشکسالی، خشکسالی یکی از پدیده‌های هواشناختی، طبیعی و جدایی ناپذیر از شرایط اقلیمی در کشورهای واقع در عرض‌های جنب حاره‌ای مانند ایران است، این دوره کم‌آبی که اتفاقات و پیامدهای مختلفی به همراه دارد، ممکن است از چند ماه تا چندین سال طول بکشد. تاثیرات خشکسالی در هر منطقه خاص و متفاوت شرایط اقلیمی آن منطقه است و مدت آشکار شدن آسیب‌های آن نیز ممکن است در مناطق مختلف، تفاوت داشته باشد، اما آنچه مشهود است آسیب‌های جدی آن بر روند طبیعی فعالیت‌های انسانی، حیات گیاهی و زندگی جانوری و همچنین تاثیر آن بر حوزه کشاورزی، صنعت، اقتصادی، اجتماعی و میزان آب‌های سطحی و زیرزمینی است. هرچند سازمان هواشناسی در خصوص خشکسالی پیش‌بینی‌های بلندمدتی می‌کند، اما همیشه جو و اقلیم تابع این پیش‌بینی‌ها نیست و ممکن است از برنامه تعیین شده منحرف شود. با توجه به این نکته که خشکسالی در کشور و به ویژه در استان  چهارمحال و بختیاری قابل مهار نیست، لازم است تمهیدات لازم جهت به حداقل رساندن آسیب‌های آن اندیشیده شود. امسال چهارمحال و بختیاری با بحران کم آبی مواجه است استاندار چهارمحال و بختیاری با تاکید بر اینکه بحران اصلی در سال ۱۴۰۰ بحث خشکسالی و کمبود آب است، گفت: پیش‌بینی‌های لازم برای تامین آب شرب در مناطق مختلف استان باید از هم‌اکنون در دستور کار اعضای ستاد بحران قرار بگیرد. اقبال عباسی با اشاره به گزارش سازمان هواشناسی در خصوص کاهش بارش‌ها در استان، اظهار کرد: رتبه سوم در کاهش بارش‌ها بزرگترین بحران در سال ۱۴۰۰ است و در سال آینده با کمبود در بخش‌های آب شرب، کشاورزی، دامداری و ... مواجه خواهیم شد. استاندار چهارمحال و بختیاری گفت: اعضا باید آمادگی کامل برای مقابله با حوادث احتمالی را داشته باشند، بزرگترین بحران پیش‌رو بحث خشکسالی است. وی افزود: پیش‌بینی‌های لازم برای تامین آب شرب در مناطق مختلف چهارمحال و بختیاری باید از هم‌اکنون در دستور کار اعضای ستاد پیشگیری، هماهنگی و فرماندهی عملیات پاسخ به بحران قرار بگیرد تا دچار بحران اجتماعی نشویم. عباسی تاکید کرد: مناطق بحرانی در چهارمحال و بختیاری که برای تامین آب در سال آینده با مشکل در آن‌ها مواجه می‌شویم، شناسایی  و همچنین برنامه‌ای برای سازگاری با کم‌آبی تدوین شود، تامین اعتبارات لازم نیز برای این موضوع در دستور کار قرار بگیرد. به گزارش جهانبین نیوز؛ در ساخت سدهای خاکی باید اصول ایمنی در نظر گرفته شود، چهارمحال و بختیاری یکی از استان‌های سیل‌خیز در کشور است، بنابراین باید تمهیدات لازم از جمله لایروبی سدها، رودخانه‌ها و ... در دستور کار قرار بگیرد، برای این موضوعات می‌توان از اعتبارات مدیریت بحران تخصیص داد. بارش ها در چهارمحال و بختیاری امسال کمتر از نرمال بود  مهران چراغپور مدیرکل هواشناسی چهارمحال و بختیاری با اشاره به اینکه میزان بارش در سال زراعی جاری حدود ۱۸۹ میلی‌متر بوده است، اظهار کرد: تاکنون ۶۰ درصد بارش‌ها را دریافت کرده‌ایم و باید تا پایان سال زراعی ۴۰ درصد دیگر بارش داشته باشیم. وی با اشاره به اینکه تنوع بارش در اسفندماه گذشته خوب بود و با افزایش ۲۰ درصدی بارش مواجه بودیم، گفت: اما در مجموع در فصل زمستان ۱۳۹۹ نسبت به میانگین بلندمدت با کاهش ۴۴ درصدی بارش مواجه شدیم. چراغپور با بیان اینکه چهارمحال و بختیاری رتبه سوم کشور در کاهش بارش‌ها را بعد از استان‌های کرمانشاه و هرمزگان به خود اختصاص داده است، عنوان کرد: در سال زراعی جاری شهرستان کوهرنگ با کاهش ۳۲۰ میلی‌متری بارش مواجه بود، همچنین دما در فصل زمستان جاری ۱.۵ درجه نسبت به میانگین بلندمدت افزایش داشت. مدیرکل هواشناسی چهارمحال و بختیاری افزود: در فصل بهار سال جاری بارش‌ها نسبت به میانگین بلندمدت کمتر از نرمال بود و دمای هوا نیز یک تا دو درجه بیش از نرمال، نسبت به میانگین بلندمدت است. به گزارش جهانبین نیوز؛ سال گذشته تنها در ۱۳ درصد مساحت چهارمحال و بختیاری بارش‌ها نرمال بود، همچنین ۲۳ درصد مساحت استان دچار خشکسالی خفیف و بالای ۵۵ درصد نیز دچار خشکسالی شدید است. دشت‌های قطب آب خشکیده است محمدی کارشناس آب و خاک گفت: یک دهه خشکسالی و کاهش بارندگی باعث شد که دیگر استان چهارمحال و بختیاری توان حفظ جایگاه گذشته خود را در تولید محصولات کشاورزی نداشته باشد. وی تصریح کرد: روزگاری نه چندان دور چهارمحال و بختیاری قطب تولید برخی از محصولات گیاهی و کشاورزی کشور بود که اکنون به دلیل خشکسالی‌های پی‌درپی حفظ این جایگاه از توان استان خارج شده است. محمدی ادامه داد: چهارمحال و بختیاری سرشاخه رودخانه‌های بزرگی همچون کارون، دز و زاینده‌رود است و رودخانه‌های فصلی و دائمی بسیاری در این استان وجود دارد، بنابراین کمبود آب شرب و کشاورزی در این استان مصداق بارز این ضرب‌المثل است که آب در کوزه و ما تشنه‌لبان گرد جهان می‌گردیم است. به گزارش جهانبین نیوز؛ بنا به اظهارنظر کارشناسان و مقام‌های محیط زیستی ایران، سال جاری با کاهش بی‌سابقه بارش در نقاط مختلف ایران و بروز خشکسالی و بحران آب مواجه خواهیم شد. تغییرات اقلیمی ناشی از گرمایش زمین یکی از عوامل هرچه خشک‌ترشدن فلات ایران دانسته می‌شود. اما بحران آب در ایران مسأله‌ای نیست که به تازگی یا تنها به دلیل کاهش بارش و تغییرات اقلیمی ناشی از گرمایش زمین ایجاد شده باشد. سوء مدیریت آب و مصرف بیش از حد آن در صنعت و کشاورزی، و سیاست‌های توسعه ناپایدار در این بخش‌ها عاملی مهم‌تر و جدی‌تر در شکل‌گیری این قضیه بوده است. علی ناظمی و سمانه اشرف از دانشگاه کونکوردیای کانادا و امیر آقاکوچک، از دانشگاه ایروین کالیفرنیا چندی پیش در مقاله‌ای در نشریه نیچر هشدار دادند که تأثیر کاهش ذخایر آب‌های زیرزمینی را می‌توان همین حالا در اضافه برداشت افراطی آب در ۷۷ درصد اراضی ایران دید. به نوشته آنها، کل حجم آب زیرزمینی ازدست‌رفته در بازه زمانی بین ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵ (۱۳۸۳ تا ۱۳۹۶) ۷۴ کیلومتر مکعب بوده است. این پژوهشگران اخطار دادند که ادامه مدیریت ناپایدار آب‌های زیرزمینی در ایران به ویژه به خاطر کشاورزی به تغییرات بازگشت‌ناپذیر بر زمین و محیط زیست خواهد انجامید و امنیت آبی، غذایی و سیاسی‌ـ‌اجتماعی ایران را با خطر مواجه خواهد کرد. خشکسالی در سال جاری بسیاری از کشاورزان و دامداران و عشایر را نگران کرده و شهروندان شهرها را نیز در دسترسی به آب دچار مشکل خواهد کرد. هرچند دولت ایران برای حل مشکل آب وعده‌هایی داده است، فعالان و کارشناسان محیط زیست این سیاست‌ها را ناکافی یا حتی در مواردی همچون انتقال آب از خزر و خلیج فارس و یا سدسازی‌های گسترده، مخرب و آسیب‌زا می‌دانند. در دهه‌های اخیر همه مقام‌های ایران توسعه اقتصادی را اصل گرفته اند و سیاست‌گذاری‌های زیست‌محیطی را در اولویت قرار نداده اند. ناپایداربودن توسعه علی‌رغم نتایج بالقوه مثبت کوتاه‌مدت، به تخریب گسترده محیط زیست و از بین رفتن منابع طبیعی همچون آب‌ انجامیده است.   انتهای پیام/1020ج